این ها چه فرقی با هم دارند اولی که فتوا بود که روشن است یعنی باید کامل به آن عمل کرد و دیگر به مجتهد دیگری رجوع کرد و. به جز آیت الله گلپایگانی و آیت الله کافی که فرموده اند بنا بر احتیاط به مرجع دیگری مراجعه نکند همه مراجع فتوا داده اند که نباید به دیگر مراجع رجوع کنند . تعبیری هم که برای این مواقع به کار می برند اسن است که اقوی این است . این یعنی فتوا است .یا اظهر این است یا ظاهر این است اینها نماد فتوا اینها است . اما گاهی احتیاط واجب به کار می برند فرق احتیاط واحب با فتوا این است که در این مورد می تواند به مجتهدی دیگری رجوع کند .(یا یک مجتهد هم پایه با مرجع خود یا یک پله بالاتر یا یک پله پایینتر ) . حضرت آیت الله مکارم فرمودند به مجتهد دیگر رجوع کند و شرطی هم نگذاشتند . پس ما در این چنین موارد می توانیم از فتوای مجتهد دیگر استفاده کرده و به آن عمل کنیم . مثلا مجتهد خودش گفته است بنا بر احتیاط واجب ۳ بار تسبیحات اربعه را بخواند و مجتهد دیگر فتوا داده و فرموده یکبار کافی است . پس مقلد هم می تواند به احتیاط واجب عمل کند و ۳ بار بخواند و هم می تواند به فتوای مجتهد دیگر عمل کند و یکبار بخواند و مخیر است . تعبیری که برای احتیاط واجب در رساله ها به کار می رود این است که یا خود «احتیاط واحب است» یا اینکه «محل اشکال است» یا اینکه « محل تامل است » هر کدام از این تعببرها که استفاده شود به معنای احتیاط واجب است . در این موارد می توانیم به مرجع دیگری رجوع کنیم . مورد دیگری که پیش می آید احتیاط مستحب است یعنی اینکه می توانیم به آن عمل کنیم یا نکنیم جایی که مجتهد فتوا داده بعد از آن احتیاط کرده است . مثلا مجتهد فرموده است یک بار تسبیحات اربعه در رکعت سوم و چهارم نماز کافی است اما فرموده است بنا بر اقوی یا بنا اظهر یا ظاهر این است که یکبار کافی است اما بنا بر احتیاط یکبار خوانده شود . احتیاط در این مورد مستحب است یعنی اینکه اگر سه بار خوانده شود ثواب بیشتر دارد. در چنین مواردی انسان مخیر است که به خود فتوا عمل کند یا احتیاط آن . در این مورد نمی تواند به مرجع دیگری رجوع کند . چون این فتوا است .

www.irLearn.com